Разбить слова : игра в слова

ანალიზის ავტორი: AppCompare

პირველი ჩართვისას Разбить слова : игра в слова ჩემზე იმით იმოქმედა, რომ სიტყვების თამაში ზედმეტი დეკორაციის გარეშე, პირდაპირ მთავარ მოქმედებაზე გადადის: უნდა დაშალო და ააწყო სიტყვები, თან ისე, რომ პროცესი ერთდროულად მსუბუქი გასართობიც იყოს და ლექსიკის სავარჯიშოც. ეს არის Kerun Games-ის შექმნილი უფასო თამაში სიტყვების კატეგორიაში, რომელიც განსაკუთრებით კარგად ერგება მოკლე შესვენებებს, მგზავრობას ან იმ მომენტს, როცა სოციალურ ქსელში უსასრულო სქროლვის ნაცვლად გონების ოდნავ ამუშავება გინდა.

ჩემი შეფასებით, მისი მთავარი ძალა არა რთულ სისტემებში, არამედ მარტივად გასაგებ იდეაშია. თამაშის დაწყებას დიდი მომზადება არ სჭირდება: ვკითხულობ ასოებს, ვაკვირდები შესაძლო კომბინაციებს და ვცდილობ, სიტყვა სწრაფად, მაგრამ დაუფიქრებლად არა, დავინახო. ეს სიმარტივე შეიძლება ზოგისთვის მიმზიდველი იყოს, ზოგისთვის კი შეზღუდვად იქცეს. თუ სიტყვების თამაშებში მრავალფეროვან სიუჟეტს, პერსონაჟებს ან მუდმივად ცვალებად აქტივობებს ეძებ, აქ შეიძლება მალე მოგინდეს სხვა ტიპის თამაში. თუმცა მათთვის, ვისაც სუფთა და ადვილად მისაწვდომი სიტყვიერი გამოწვევა მოსწონს, ეს კარგი კანდიდატია.

პირველი შთაბეჭდილება: სწრაფი შესვლა და მშვიდი ტემპი

პირველი წუთები ყველაზე კარგად აჩვენებს, ვისზეა გათვლილი ეს თამაში. აქ არ მჭირდება რთული წესების დამახსოვრება ან დიდი დროის გამოყოფა. სიტყვების დაშლის იდეა მაშინვე გასაგებია, ამიტომ ყურადღება მთლიანად ამოცანაზე გადამაქვს. ასეთი დასაწყისი განსაკუთრებით მოსახერხებელია ტელეფონზე, რადგან მოკლე სესიასაც აზრი აქვს: შეგიძლია რამდენიმე წუთით ითამაშო და შემდეგ ჩვეულებრივ გააგრძელო საქმე.

თამაშის უფასო ფორმატი კიდევ უფრო ამცირებს დაწყების ბარიერს. მისი ასაკობრივი შეფასება 3+ არის, ამიტომ კონცეფცია ოჯახური და ფართო აუდიტორიისთვის მისაღები ჩანს. ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა ასაკის მოთამაშე ერთნაირად მიიღებს გამოცდილებას. პატარა ბავშვისთვის სიტყვების ამოცნობა შეიძლება სასწავლო გამოწვევა იყოს, ხოლო უფროსისთვის — სწრაფი გონებრივი შესვენება. მე მას უფრო მეტად ისეთ თამაშად ვხედავ, რომელსაც ოჯახის წევრებს შორის მშვიდი, არაფორმალური კონკურენციის შექმნაც შეუძლია.

თამაშის პოპულარობა თვალსაჩინოა: მას ათ მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს და საშუალო შეფასება 5,0-ს აღწევს. ასეთი მაჩვენებლები ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ თამაში ყველას მოეწონება, მაგრამ მიანიშნებს, რომ მისი პირდაპირი იდეა ბევრ მომხმარებელს ესმის და მოსწონს. ჩემთვის უფრო საინტერესოა ის, რომ სიტყვების თამაში არ ცდილობს საკუთარი არსის დამალვას: ის არ გთავაზობს რთულ შეფუთვას იმისთვის, რომ მარტივი მექანიკა უფრო შთამბეჭდავად გამოჩნდეს.

ვერსია 2.5103-ის შემთხვევაში, გამოყენების დაწყებისას ყურადღება მივაქციე იმას, რამდენად სწრაფად ვუბრუნდებოდი თამაშს. ეს მნიშვნელოვანი კრიტერიუმია ასეთი ჟანრისთვის. სიტყვების თამაში შეიძლება ერთჯერადად საინტერესო იყოს, მაგრამ თუ შემდეგ სესიაზე დაბრუნების სურვილს არ ტოვებს, მისი ღირებულება მცირდება. აქ დაბრუნების მიზეზი სწორედ ის მოკლე, დასრულებადი ამოცანებია, რომლებიც არ მოითხოვს მთელი საღამოს გამოყოფას.

ვისთვის მუშაობს ეს პირველი შთაბეჭდილება

თუ გინდა თამაში, რომელიც გახსნისთანავე გასაგებია, ეს კარგი არჩევანია. ის შეიძლება გამოგადგეს დილის ყავასთან, რიგში დგომისას, მგზავრობის დროს ან სამუშაოს შორის მცირე შესვენებაზე. რეალისტური სცენარი ასეთია: შეხვედრამდე ათი წუთი გაქვს, ტელეფონს იღებ, რამდენიმე სიტყვას აწყობ და შემდეგ შეგიძლია დახურო აპი ისე, რომ გრძელი ისტორიის ან რთული პროგრესის დაკარგვაზე არ ინერვიულო.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

Uber Eats-ის უხილავი ქსელი: მომხმარებელი, რესტორანი და კურიერი

LinkedIn-ის უახლესი განახლება: პროფესიონალური კავშირების გაძლიერება

როგორ აქცევს CodyCross კროსვორდის ამოხსნას თემატურ მოგზაურობად

Car Parking Multiplayer: პროფესიონალური პარკინგის საიდუმლოებები

რატომ მუშაობს Hill Climb Racing მობილურ რბოლაში დღესაც

---

მეორე მხრივ, თუ სიტყვების თამაშისგან ძლიერ ემოციურ დარტყმას ელოდები, ეს გამოცდილება შეიძლება ზედმეტად მშვიდი მოგეჩვენოს. აქ მთავარი სიამოვნება მოდის სწორად დანახული კომბინაციიდან და არა პერსონაჟის გადარჩენიდან, სამყაროს აღმოჩენიდან ან მოულოდნელი სიუჟეტური შემობრუნებიდან. ჩემი აზრით, სწორედ ამ მოლოდინის სწორად დაყენებაა მნიშვნელოვანი: ეს არის გონების მსუბუქი ვარჯიში და არა დიდი თავგადასავალი.

სიტყვების სამყარო: ენა როგორც მთავარი გარემო

ამ თამაშში გარემო პირველ რიგში სიტყვებით იქმნება. ჩვეულებრივი თამაშებისგან განსხვავებით, აქ ფონი და ვიზუალური ელემენტები ვერ ჩაანაცვლებს შინაარსს. ყოველი ასო პატარა სამშენებლო მასალას ჰგავს, ხოლო სიტყვა — მოკლე მიზანს, რომელიც ეკრანზე უნდა აღმოაჩინო. ამიტომ თამაშის დიზაინის შეფასებისას ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი გახდა არა დეკორაციის რაოდენობა, არამედ ის, რამდენად მკაფიოდ მაჩვენებს თამაში ენობრივ ამოცანას.

სიტყვების დაშლის კონცეფცია სასიამოვნოდ განსხვავდება იმ თამაშებისგან, სადაც უბრალოდ მოცემულ სიტყვას უნდა მიაგნო. აქ ყურადღება პროცესზეც გადადის: ჯერ ვაკვირდები ნაწილებს, შემდეგ ვამოწმებ შესაძლო გაერთიანებებს და ბოლოს ვიღებ გადაწყვეტილებას. ეს პატარა ნაბიჯები ქმნის დაკვირვების ჩვევას. ზოგჯერ პირველი აშკარა ვარიანტი სწორი აღმოჩნდება, ზოგჯერ კი საჭიროა ასოებს შორის ნაკლებად თვალსაჩინო კავშირის ძებნა.

საგანმანათლებლო მხარე სწორედ ამ პროცესში ჩანს. თამაში ლექსიკის გაფართოებას ცალკე გაკვეთილად არ წარმოგიდგენს; ახალი სიტყვა შეიძლება უბრალოდ ამოცანის პასუხად შეგხვდეს. ეს მიდგომა ჩემთვის უფრო ბუნებრივია, ვიდრე სიტყვების გრძელი სიის დაზეპირება, რადგან სიტყვა მოქმედებასთან არის დაკავშირებული. თუმცა ეფექტი მოთამაშის ენაზე, ასაკსა და საწყის ლექსიკაზეა დამოკიდებული. დამწყებისთვის ეს შეიძლება აღმოჩენების წყარო იყოს, გამოცდილი მოთამაშისთვის კი უფრო მეტად სისწრაფისა და ყურადღების ტესტი.

აქ ერთი პრაქტიკული ხერხი განსაკუთრებით დამეხმარა: როცა თვალში მაშინვე არ მხვდება პასუხი, ასოებს პირდაპირი მნიშვნელობით კი არ ვუყურებ, არამედ ვცდილობ, შესაძლო დასაწყისები და დაბოლოებები წარმოვიდგინო. ეს არ არის ცალკე ფუნქცია, არამედ თამაშისგან მიღებული სამუშაო მეთოდი. სიტყვების დაშლის ფორმატი მოთამაშეს აიძულებს, ერთდროულად იფიქროს როგორც მთლიან სიტყვაზე, ისე მის ნაწილებზე. ასეთ დროს თამაში უბრალო გამოცნობიდან ყურადღების ვარჯიშად იქცევა.

ენა, სირთულე და ყოველდღიური გამოყენება

თუ თამაშს ბავშვისთვის არჩევ, უმჯობესია მასთან ერთად ითამაშო და პასუხები მაშინვე არ უთხრა. უფრო სასარგებლოა მინიშნების მიცემა, მაგალითად, სიტყვის პირველი ნაწილის ან მნიშვნელობის მიმართულების შეთავაზება. ასე თამაში მხოლოდ ეკრანზე ასოების გადაადგილება არ იქნება და ბავშვს სიტყვაზე ფიქრის ჩვევა ჩამოუყალიბდება. უფროსებისთვის კი კარგი მეთოდია უცნობი ან ნაკლებად გამოყენებული სიტყვის ცალკე დამახსოვრება და შემდეგ ყოველდღიურ საუბარში მისი გამოყენების მცდელობა.

ამავე დროს, ასეთი თამაში ენის სრულფასოვან სასწავლო კურსად არ უნდა აღიქვა. ის არ ცვლის წიგნს, ლექსიკონს ან სტრუქტურირებულ გაკვეთილს. მისი ძლიერი მხარეა განმეორებითი, მსუბუქი კონტაქტი სიტყვებთან. თუ გინდა გრამატიკის ახსნა, გამოთქმის სწავლა ან თემატურად დალაგებული კურსი, სპეციალიზებული სასწავლო აპი უკეთესი არჩევანი იქნება. თუ გინდა ყოველდღე რამდენიმე წუთით სიტყვებზე ფიქრი, აქ უფრო ბუნებრივ გამოცდილებას მიიღებ.

ჩემთვის საინტერესო იყო ისიც, რომ თამაში სიტყვებს ეკრანის მთავარ „პეიზაჟად“ აქცევს. სხვა სიტყვების თამაშებში ფონი ზოგჯერ იმდენად დატვირთულია, რომ ამოცანისგან ყურადღებას გიფანტავს. აქ კი იდეა უფრო შეკრულია: რასაც ვხედავ, იმასვე ვიყენებ. ეს მინიმალისტური მიდგომა შეიძლება ყველასთვის ერთნაირად მიმზიდველი არ იყოს, მაგრამ მექანიკასთან შესაბამისობა ნამდვილად აქვს.

ხმა და რიტმი: როგორ მუშაობს თამაშის განწყობა

სიტყვების თამაშში ხმა ხშირად მეორეხარისხოვანი ჩანს, მაგრამ ის მნიშვნელოვნად ცვლის სესიის შეგრძნებას. ამ ტიპის გამოცდილება სწრაფად შეიძლება გადაიქცეს მექანიკურ დაწკაპუნებად, თუ ვიზუალური და აუდიო უკუკავშირი მოქმედებას არ ერგება. ჩემი შთაბეჭდილებით, ამ თამაშის ტემპი უფრო მშვიდი კონცენტრაციისკენ მიდის, ვიდრე აგრესიული შეჯიბრებისკენ. სიტყვაზე ფიქრისთვის ეს სწორი მიმართულებაა, რადგან მოთამაშეს მუდმივად აჩქარების განცდას არ უტოვებს.

რიტმი აქ თავად მოქმედებიდან იბადება. ვხედავ ასოებს, ვცდი კომბინაციას, ვიღებ პასუხს და შემდეგ ახალ ამოცანაზე გადავდივარ. ეს ციკლი მოკლეა, მაგრამ საკმარისად მკაფიო, რომ თამაში უწესრიგო არ გახდეს. როცა სწორ პასუხს ვპოულობ, მოქმედებას დასრულების შეგრძნება აქვს; როცა ვერ ვპოულობ, პაუზა მეხმარება, რომ იგივე ასოებს სხვა კუთხით შევხედო.

ამ ტემპს ორი მხარე აქვს. კარგი ის არის, რომ თამაში არ მღლის იმავე სისწრაფით, როგორც რეაქციაზე დაფუძნებული არკადული აპები. ცუდი კი ისაა, რომ მოთამაშეს, რომელსაც მუდმივი დინამიკა და ხმაურიანი ჯილდოები მოსწონს, შეიძლება ეს ყველაფერი ზედმეტად თავშეკავებული მოეჩვენოს. ამიტომ მე მას ყურსასმენებით ხანგრძლივი გასართობის ნაცვლად უფრო ყოველდღიურ, მშვიდ თამაშად აღვიქვამ.

ხმოვანი გარემო განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა თამაში საჯარო ადგილას ან ღამით გამოიყენება. სიტყვების ამოცნობისას ტელეფონის ხმამ შეიძლება სხვებს შეაწუხოს ან თავად მოთამაშე გამოაფხიზლოს იმ განწყობიდან, რომელიც კონცენტრაციას სჭირდება. ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, სესიები დაბალ ხმაზე ან უხმოდ გამოიყენო, თუ გინდა, რომ თამაში პირად, მშვიდ რიტუალად დარჩეს. სიტყვების ამოცნობის მთავარი ნაწილი მაინც თვალითა და გონებით ხდება.

როდის არის ეს რიტმი უპირატესობა და როდის — მინუსი

ეს ტემპი კარგად მუშაობს მგზავრობისას, როცა ყურადღება პერიოდულად გეფანტება. შეგიძლია ერთი ამოცანა დაასრულო, ტელეფონი გვერდზე გადადო და შემდეგ ისევ დაუბრუნდე. ასევე გამოდგება დღის ბოლოს, როცა გინდა ეკრანთან ყოფნა, მაგრამ მძიმე სიუჟეტში ჩართვა არ გინდა. ასეთ მომენტებში თამაშის მშვიდი სტრუქტურა უფრო სასარგებლოა, ვიდრე სწრაფი კონკურენტული რეჟიმი.

მაგრამ თუ მეგობრებთან ერთად ხმაურიან შეჯიბრებას ეძებ, ჩვეულებრივი სიტყვების გამოცნობის კონკურენტული თამაშები შეიძლება უკეთესი იყოს. მათ ხშირად უფრო აშკარა დროის წნეხი ან ერთმანეთთან პირდაპირი დაპირისპირება აქვთ. აქ კი პირადი დაკვირვება და საკუთარი ტემპი დომინირებს. ეს განსხვავება არა ხარისხის, არამედ გამოყენების სიტუაციის საკითხია.

მექანიკა და ყოველდღიური თამაში: რამდენად კარგად ეწყობა იდეას

თამაშის ძირითადი მექანიკა მარტივია, მაგრამ სწორედ ამიტომ მისი შესრულება უნდა იყოს ზუსტი. სიტყვების დაშლის იდეა ვერ იმუშავებს, თუ ასოების წაკითხვა რთულია, მოქმედება ბუნდოვანია ან პასუხის მიღების მომენტი გაუგებარია. ჩემი გამოცდილებით, ამ ჟანრის ღირებულება იმაშია, რომ მოთამაშე ენერგიას სიტყვაზე ხარჯავს და არა ინტერფეისის გამოცნობაზე.

სესიების მოკლე ბუნება ერთ-ერთი ყველაზე პრაქტიკული უპირატესობაა. მე მას არ ვხსნი იმ მიზნით, რომ აუცილებლად დიდხანს ვითამაშო. უფრო ხშირად ვირჩევ კონკრეტულ მომენტს: ლიფტის მოლოდინს, რიგში დგომას ან სამუშაოს შემდეგ მცირე შესვენებას. ამ დროს სიტყვების ამოცნობა საკმარისად ჩართული მაჩერებს, მაგრამ იმდენად მძიმე არ არის, რომ სხვა საქმეები მთლიანად დამავიწყოს.

ერთ-ერთი არაპირდაპირი სარგებელი ისაა, რომ თამაში სწრაფად აჩენს საკუთარ შეცდომის ჩვევებს. მე ზოგჯერ პირველივე აშკარა ვარიანტს ვეჭიდები და სხვა შესაძლებლობებს ვეღარ ვამჩნევ. ასეთ დროს მექანიკა მაჩვენებს, რომ პრობლემა ცოდნის ნაკლებობა კი არა, ყურადღების შევიწროებაა. გამოსავალია რამდენიმე წამით შეჩერება, ასოების თავიდან წაკითხვა და სიტყვის არა მხოლოდ მნიშვნელობით, არამედ ფორმით ძებნა.

მეორე სასარგებლო მიდგომაა სირთულის პირადად მართვა. როცა ძალიან მარტივად მეჩვენება, თავს ვაიძულებ, პასუხი სწრაფად კი არ ავირჩიო, არამედ შესაძლო ალტერნატივები გადავამოწმო. როცა რთულ ეტაპზე ვიჭედები, ვწყვეტ შემთხვევით ცდებს და ვიწყებ ასოების დაჯგუფებას. ეს მეთოდი თამაშს უფრო გააზრებულს ხდის და ამცირებს იმედგაცრუებას, რომელიც ბრმად გამოცნობას მოჰყვება.

ფასის მხრივ, თამაში უფასოა, თუმცა შიდა შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 2,80 ₾-დან 124,00 ₾-მდე მერყეობს. ჩემთვის ეს ნიშნავს, რომ დაწყება ფინანსური ვალდებულების გარეშე შეიძლება, მაგრამ გადახდის შეთავაზებებს ყურადღება უნდა მიაქციო. თუ თამაშის მთავარი მიზანი მოკლე სიტყვიერი ვარჯიშია, ფულის დახარჯვა აუცილებელ პირობად არ უნდა აღიქვა. განსაკუთრებით ფრთხილად უნდა იყვნენ მშობლები, როცა ბავშვი მოწყობილობას დამოუკიდებლად იყენებს.

ეს არის ის ადგილი, სადაც თამაში განსხვავდება სრულიად მარტივი, ერთჯერადი სიტყვების აპებისგან. უფასო შესვლა მოსახერხებელია, მაგრამ შიდა შესყიდვები გამოცდილებას კომერციულ ფენას ამატებს. მე გირჩევდი, თავიდან მხოლოდ უფასო შესაძლებლობებით ითამაშო და შემდეგ გადაწყვიტო, რეალურად გჭირდება თუ არა რაიმე დამატება. სიტყვების ამოცნობისადმი ინტერესი თავად უნდა იყოს მთავარი მიზეზი დაბრუნებისთვის და არა შეთავაზებების დაჭერა.

შედარება ალტერნატივებთან

კლასიკურ კროსვორდთან შედარებით, ეს თამაში უფრო სწრაფი და ნაკლებად სივრცითია. კროსვორდი ხშირად დიდხანს ფიქრს, თემების ცოდნას და მთელი ბადის თანდათან შევსებას მოითხოვს. აქ კი ერთი სიტყვის ან მცირე ამოცანის დასრულება უფრო მალე ხდება. თუ გინდა ხანგრძლივი, გაზეთის მსგავსი განხილვა, კროსვორდი უკეთესი იქნება; თუ გინდა მოკლე ციკლები, ეს ფორმატი უფრო კომფორტულია.

სიტყვების გამოცნობის თამაშებთან შედარებით, აქ ყურადღება ასოების დაშლასა და ხელახლა შეკვრაზეა. ეს განსხვავება მცირე ჩანს, მაგრამ აზროვნების სტილს ცვლის. გამოცნობის თამაშში ხშირად მნიშვნელობის ან მინიშნებისგან მიდიხარ პასუხამდე, აქ კი ნაწილებიდან ცდილობ მთლიანობის შექმნას. ამიტომ ეს აპი განსაკუთრებით საინტერესოა მათთვის, ვისაც სიტყვების სტრუქტურაზე დაკვირვება სიამოვნებს.

ლექსიკის სასწავლო აპებთან შედარებით, Разбить слова უფრო თამაშის მხარეს დგას. ის არ ქმნის გაკვეთილის განცდას და არ მაიძულებს სასწავლო გეგმას მივყვე. სანაცვლოდ, სიტყვებთან ხშირ, მსუბუქ შეხებას მაძლევს. ჩემი აზრით, საუკეთესო შედეგი მაშინ ექნება ადამიანს, ვინც მას დამატებით ინსტრუმენტად გამოიყენებს: თამაშში ნანახ სიტყვებს ჩაინიშნავს, მნიშვნელობას გადაამოწმებს და შემდეგ რეალურ საუბარში ან წერაში გამოიყენებს.

საბოლოო შთაბეჭდილება: შეკრული განწყობა და მკაფიო დანიშნულება

ჩემი საბოლოო შეფასებით, ეს თამაში ყველაზე კარგად მაშინ მუშაობს, როცა მისგან სწორ რამეს ელოდები. მისი ხელოვნება, სიტყვიერი გარემო, აუდიო რიტმი და მექანიკა ერთ მიმართულებას ემსახურება: მშვიდად, მოკლე სესიებით, სიტყვებზე კონცენტრირებას. აქ არ არის საჭირო დიდი ამბის დამახსოვრება ან რთული სამყაროს შესწავლა. თავად ენა ქმნის გარემოს, ხოლო თითოეული ამოცანა ამ გარემოში პატარა გასავლელ გზად იქცევა.

მე მას ვურჩევდი ადამიანებს, რომლებსაც მოსწონთ სიტყვების თამაში, მაგრამ არ სურთ მძიმე წესები. ასევე კარგია მათთვის, ვისაც ტელეფონში ისეთი აპი უნდა, რომელიც გართობასა და ლექსიკის მსუბუქ ვარჯიშს აერთიანებს. ოჯახის გამოყენებისთვისაც საინტერესოა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ზრდასრული ბავშვს პასუხის თქმის ნაცვლად ფიქრის მიმართულებას აჩვენებს.

თუმცა ეს არ არის სწორი არჩევანი მათთვის, ვინც ეძებს სიუჟეტურ თავგადასავალს, პერსონაჟების განვითარებას, ინტენსიურ ონლაინ შეჯიბრებას ან მუდმივად ცვალებად ჟანრებს. თუ სიტყვების ამოცნობის ძირითადი ციკლი მალევე მოგბეზრდება, თამაშის სხვა ფენები შესაძლოა საკმარისი არ აღმოჩნდეს. ასევე, შიდა შესყიდვების არსებობა მოითხოვს ყურადღებას, განსაკუთრებით საერთო ან ბავშვის მოწყობილობაზე.

Kerun Games-ის ეს ნამუშევარი ჩემთვის წარმატებულია იმით, რომ საკუთარ მიზანს არ სცდება. ის სიტყვებს არ იყენებს მხოლოდ დეკორაციად; სიტყვები აქ მოქმედებაა, რიტმია და გარემო. უფასოდ დაწყება მარტივია, ასაკობრივი ზღვარი ფართო აუდიტორიას უხდება, ხოლო 6.0 ან უფრო ახალ Android სისტემაზე მუშაობა მას ბევრ მოწყობილობასთან თავსებადს ხდის. საბოლოოდ, ეს არის კარგი არჩევანი მშვიდი, მოკლე და აზროვნებაზე დაფუძნებული შესვენებისთვის, ოღონდ იმ პირობით, რომ მისგან სრულფასოვან სასწავლო კურსს ან დიდ სათავგადასავლო თამაშს არ მოითხოვ.